Als die ene deur dicht gaat ......

Ik moet de laatste dagen heel veel aan onze hond Jarrasz denken. Wat hij mee maakte lijkt heel veel op een “lock-down” en het is een mooie les om terug te kijken hoe hij daar mee omging.

Om even Jarrasz te schetsen, het was de hond met de meeste bijnamen. De bijnaam die hem het meeste kenmerkt is wel “IndyJarrasz-Jones”. Tijdens zijn Agility carrière was hij de hond die altijd avontuurlijk naar nieuwe oplossingen zocht. Evenals de legendarische Indiana Jones was hij altijd verwikkeld in een avontuur terwijl hij alleen maar goed wilde doen. Tijdens zijn parcoursen kwam iedereen altijd even kijken. Wat zou hij nu weer uitvinden? Welke “onmogelijke” oplossing zou hij verzinnen? Hij was altijd vol passie en plezier in de ring en zichtbaar trots op zichzelf als hij weer een parcours gelopen had, dit ongeacht het “resultaat”.

 

Echter, op een dag, blesseerde hij zich zodanig dat zijn Agilityloopbaan daar en dan eindigde. De blessure leek in eerste instantie zo erg dat hij zelfs een poot zou moeten missen, gelukkig kwam het niet zo ver.
Wel werd “zijn” spelletje meteen in een “lock-down” gedaan; geen enkele training meer en geen wedstrijden. Wij als mensen vroegen ons af hoe hij dat zou oppakken.

Wel zoals een hond dat doet, hij leeft bij het moment. Geen actieve sport meer, maar nog wel mee naar het veld om de andere roedelleden te zien sporten? Jarrasz deed het zonder morren. Wel, samen met zijn halfbroer Fylan, als een Stätler en Walldorf commentaar leveren, dat dan weer wel.

 

We hebben voor Jarrasz een andere sport gezocht en gevonden in de Obedience. Hier zijn de oefeningen statischer en waren niet belastend voor zijn geblesseerde poot. En, wat bleek? Ook hier ontwikkelde Jarrasz zich als een ware avonturier. Elke oefening was leuk en er was altijd wel iets nóg leukers van te maken, hij verzon altijd wel iets.

Op zijn examen kwam iedereen even kijken wat hij er weer van maakte. Uiteindelijk geslaagd voor zijn G&G-2 maar wél op zijn manier…….

 

Waarom moet ik nu vaak aan hem denken? Wel in deze intelligente lock down situatie kunnen we niet meer doen wat we gewend waren.

Wel kunnen we in de nieuwe situatie het beste ervan maken. In lijn met wat we normaal doen. Het is misschien even zoeken maar als je trouw blijft aan je eigen hart, hoofd en buik ontwikkel je heel snel nieuwe mogelijkheden. Net zo bevredigend? Ach, dat misschien nou ook weer niet maar wel passend in de mogelijkheden die we nu hebben.

 

Blijf veilig en blijf gezond!!

Angst overwin je met compassie

Angst overwin je alleen met compassie!

 

Ergens eind jaren 80 kregen we onze eerste hond. Tara werd ze genoemd en ze heeft bij ons een onuitwisbare indruk achter gelaten. Het was een wel hele sterke dame die goed wist wat ze wilde en dat ook uitstekend duidelijk kon maken. En ook zeker een hond met “een groot hart”. Kinderen waren haar favoriet, die konden echt alles met haar en zij maakte subtiel haar grenzen duidelijk.

 

Voor ons is zij de hond die ons kennis liet maken met de sport Agility, dat toen nog overal “behendigheid” werd genoemd. Mijn vrouw trainde haar en had besloten dat ze dat spelletje héél graag met Tara wilde gaan doen. Na de noodzakelijk basiscursus werd daarna met goede moed en veel enthousiasme aan de behendigheidstraining begonnen. Natuurlijk is het eerste onderdeel “aanleren toestellen”. Hierbij wordt aan hond (en handler) aangeleerd hoe de hindernissen genomen moeten worden.
Hier liepen we tegen een mooi fenomeen aan: onze onverschrokken en sterke Tara durfde niet door een tunnel. En mijn vrouw had nog onvoldoende kennis en ervaring om haar daarin te ondersteunen.
Gelukkig hadden we toen al een goede instructeur, niet een van “ze moet het maar doen”. Hij legde rustig uit welke hulp mijn vrouw Tara kon geven om deze hindernis toch te kunnen nemen. Uiteindelijk is mijn vrouw aan de andere kant in de tunnel gekropen om door het gat heen verbinding te maken met Tara. Hierdoor had de hond het vertrouwen om door de tunnel te gaan, wetende dat het liefdevolle vrouwtje haar aan de andere kant zou opwachten. 

Toen deze oefening geslaagd was werd Tara geknuffeld en beloont; een hindernis samen overwonnen.

 

Later zijn we met Tara (en alle andere honden) het wedstrijd circuit in gegaan en hebben we menige hindernisbaan overwonnen.  De favoriete hindernis van Tara??? Tunnels!!!

 

Zullen we even dit proces evalueren?
De instructeur die met hart voor de sport en zijn cursisten een creatieve oplossing bedenkt en die aanbiedt (hart, hoofd, buik). Een liefhebbende handler die de creatieve oplossing van de instructeur interpreteert en ze uitvoert (hart, hoofd, buik). En de hond die in verbinding met en uit liefde voor de handler de aangeboden hulp accepteert en vervolgens de hindernis neemt (hart, hoofd, buik).

 

Kortom; als je een wijs besluit wil nemen is het hart leidend, niet je hoofd, Die bedenkt van alles en nog wat en dat is niet altijd even effectief.

In de huidige hectische tijd is het goed om even de tijd te nemen en naar je hart te “luisteren” en dan pas naar je hoofd om vervolgens de juiste actie te ondernemen.

In hectische tijden: breng eerst kalmte!!

 

Ik wens iedereen veel kalmte en wijsheid. Blijf veilig en gezond! 

Wordt jij als een hond behandeld?

Al sinds mijn jeugd ben ik gefascineerd door het trainen van honden. Op zondag ochtend nam ik al vroeg de fiets om naar het naburige dorp te rijden waar in de bossen politiehonden werden getraind. Ik had vooral oog voor de honden, hoe zij met passie en plezier de opdrachten uitvoerden die de handler van hen “vroeg”. Hoe die handler dat deed daar keek ik niet zo naar, zo zou het wel horen. Het waren de honden die mij fascineerden. Hun drive, hun passie én hun plezier.

 

Jaren later, toen ik eenmaal getrouwd was kwamen er ook honden in ons huishouden en natuurlijk wilde ik daar graag mee gaan trainen. 

Uiteindelijk ben ik de Agility in gerold en inmiddels doe ik dit spelletje al meer dan dertig jaar en met veel plezier en passie.

 

Ik blijf het geweldig vinden om zo met mijn honden te kunnen werken, zij nemen de hindernissen die ik hen aangeef en samen leggen we het parcours af. Het liefste zo snel mogelijk en zonder fouten. Ook dit spelletje is aan ontwikkeling onderhevig. Toen wij er mee begonnen bestond het er uit om zo hard mogelijk, samen met je hond, respectievelijk langs en over de hindernissen te lopen. Nu zijn de handlingstechnieken verder ontwikkeld, er is zelfs een methodiek die zich “One-Mind-Dog” noemt. Daarbij is het de bedoeling dat baas en hond zo goed op elkaar zijn ingespeeld dat het is alsof er “twee zielen een gedachte” in het parcours aan het werk zijn.

 

Dat betekent wel dat je als handler je hond heel goed moet kennen. Dat je zodanig communiceert dat er bij de hond geen enkele twijfel bestaat over wát je nu precies bedoeld. Je moet, samen met je hond, de passie voor dit spelletje ontwikkeld hebben.
Dat bereik je alleen door heel veel samen te werken, elkaar goed te kennen, met elkaar te communiceren. Nu is de taal van hond en mens niet gelijk. Ook heb ik met mijn honden nooit een “BiLa” of een beoordelingsgesprek. Nog nooit de vraag gesteld “hé Fikkie, waar zie jij je zelf over 5 jaar”?

Nee, het gaat er om mij in de hond te verdiepen, hoe kan ik hem belonen, welke taal slaat aan bij hem? Kort om, ik kan niets beredeneren het moet vanuit mijn hart! Vanuit de liefde voor de hond én het spelletje. Met mijn kennis, kunde, creativiteit en compassie kan ik iets bereiken. Soms gaat het mis en dan moet ik bij mezelf te rade, de hond voert alleen uit wat ik aangeef. Lukt het wel, dan hebben we het samen goed gedaan.

 

Ik gun elke werknemer een teamleider die je zo als een hond behandeld. Door te kijken waar jullie beide kracht ligt. Als het fout gaat eerst bij zichzelf te rade gaat en successen samen viert. Kort om een wijze manager die met compassie en creativiteit acties onderneemt die goed zijn voor “baas én hond”. Als gedachten, gevoel en acties in lijn zijn met elkaar, dan ontstaan er gave dingen!

Hoe ik weet wat ik moet

Ik ben opgegroeid in een op sport gericht gezin. Zowel mijn vader als mijn broer waren echte voetballers. De zaterdagen waren dan ook georganiseerd rond om het voetbalveld. Wie speelde waar en wanneer en we gingen altijd kijken bij het “het Eerste”. Niet gek dat ik ook ben gaan voetballen. Nou ja, ik stond ook op het veld. Mijn positie was “ausputzer” of te wel “laatste man”. 

Ik kan me niet echt herinneren ooit een fantastische wedstrijd gespeeld te hebben. In plaats daarvan weet ik wel dat ik héél graag op Judo wilde. Waarom? Ik heb echt geen enkel idee. Het gevoel zat er gewoon. Ik wist eigenlijk niet eens wat judo nu eigenlijk was. Op een goede dag kwamen vrienden van mijn ouders op bezoek en zij vertelde dat hun zoon Bert op judo zat. Na de enthousiaste verhalen van deze vrienden stelde mijn moeder voor om ook in onze woonplaats, of in elk geval in het grotere dorp in de buurt, ook te zoeken naar een Judoclub. Ik wilde dat echt graag. Zo zijn we bij een Judovereniging terecht gekomen en heb ik heel veel jaren met veel plezier en passie de judosport uitgeoefend. Het heeft mijn leven voor een groot deel gevormd. Ik heb geleerd met te verdedigen met respect voor de tegenstander. Ik heb de liefde van mijn leven er ontmoet en veel andere dierbare vrienden gemaakt.

 

Moraal van dit verhaal voor mij is wel dat ik iets heel graag wilde, echt graag wilde, terwijl ik eigenlijk niet eens wist wat het was. Het gevoel was zó sterk. En uiteindelijk is het een levensbepalende factor gebleken. Terwijl, logischerwijze, het voetballen veel meer voor de hand lag. Mooi dat ik dat ook heb gedaan, maar het “gevoel” was er niet.

 

Inmiddels heb ik een heel leven achter me en ben ik nu druk bezig als coach. Gestart met NLP is nu mijn passie mBIT (ofwel mBraining). En ook dit is op eenzelfde wijze op mijn pad gekomen. Ik wist niet wat het precies was, maar “moest” het doen. Waarschijnlijk heb ik hier een patroon van mij te pakken, ik “voel” gewoon wat ik “moet” doen. 

Mede dankzij mBraining ben ik nu meer en meer instaat om erachter te komen waar mijn hart ligt. En gelukkig ben ik als mBIT coach ook instaat anderen te helpen om uit te vinden waar hún hart ligt.

Ik voel me het meest aangetrokken tot jonge mensen die aan de start van hun carrière staan. Goed opgeleid met veel kennis in hun hoofd, graag help ik hen hun leven en werk in lijn te laten zijn met hun hart. Als gedachten, gevoel én acties in lijn zijn met elkaar kun je gave dingen doen!

Het is elke keer weer gaaf om die wijsheid te zien ontstaan.

 

Heerlijk, jonge hond zijn.
Speels, krachtig, je hele leven nog voor je.
Je kunt rustig wat kattekwaad uithalen want dat wordt nog wel vergoelijkt. Toch ben je zelf al bezig met je toekomst.
Wat wordt mijn plaats straks in “de roedel” en welke taak ga ik op me nemen? Welke vaardigheden heb ik daar bij nodig en past die taak echt bij mij.
Hoe maak ik keuzes en hoe blijf ik op het juiste pad?

Herken jij je hier in?
Ben je rond de 18 jaar oud en bezig met vakken- of vervolgstudie keuze? Laat ons je helpen!
We hebben zo’n roedel met jonge en ervaren honden. Gebruik ze als inspiratie, om van te leren of om mee te spiegelen?

 

Heerlijk, jonge hond zijn!!
Vitaal, krachtig en speels. Je bent druk bezig geweest je te ontwikkelen en bent er klaar voor om jouw plaats in “de roedel” in te nemen. Je weet je taak en je hebt de vaardigheden.
Hoe ga je die nu inzetten zodanig dat het recht doet aan wij jij echt bent.

 

Herken jij je hierin?
Ben je rond de dertig en leider van een roedel? Hoe hou jij ze op het rechte pad, kun je ze motiveren, stimuleren en kun jij leiding geven zoals jij echt bent?
En de roedel, zijn ze blij met jou??
We hebben zo’n roedel met jonge en ervaren honden. Gebruik ze als inspiratie, om van te leren of om mee te spiegelen?

 

 Coaching:
vorm van begeleiding die er op is gericht om mensen in positieve zin te veranderen. 

Je schakelt een coach in Wanneer je:

Interne conflicten tussen gedachten, gevoelens en gedragingen ervaart

Herhaaldelijk je plannen, doelen en dromen saboteert

Ongewenst gedrag laat zien en geen idee hebben hoe je dat kan om buigen

Moeite hebt met het nemen van beslissingen

Moeite hebt om jezelf in beweging te krijgen

Regelmatig belemmerende emoties ervaart zoals stress, boosheid, frustratie en spanningen

Chronische gezondheidszaken ervaart die met name te maken hebben met het hart en de maag